اطلاعیه

از این پس میتوانید به همراه فید وبلاگ فید برخی پایگاه های خبری که مطالعه می کنم همراه فید این وبلاگ مطالعه نمایید بدیهی است مسئولیت خبرهای منتشر شده از این طریق برعهده ان پایگاه ها می باشد منتظر نطرات شما کاربران گرامی در این زمینه هستم سایت هایی که مشاهده خواهید کرد اینده نیوز افتاب نیوز فرارو دیپلماسی ایرانی (خبرهایی که از این طریق مشاهده می نمایید به صورت متن کامل است )ادرس فید وبلاگhttp://feeds2.feedburner.com/blogspot/pangreh اگر می خواهید هیچ خبری را ازدست ندهید پیشنهاد ما استفاده از گوگل ریدرhttp://www.google.com/reader/ادرس موردنظررا در گوگل ریدرثبت می کنید وخبرها را می خوانید

آیت‌الله هاشمی رفسنجانی: فتح خرمشهر گل سرسبد همه پیروزی‌ها بود

پارلمان‌نیوز: آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در یادداشتی به مناسبت سالروز آزادسازی خرمشهر به تمجید از حماسه آفرینان خونین شهر پرداخت. به گزارش پایگاه خبری فراکسیون خط امام(ره)مجلس«پارلمان‌نیوز»، جانشین فرمانده کل قوا در دفاع مقدس نوشت: اگرچه وجب به وجب خاك ایران، حتی در دورترین مناطق جغرافیایی برای ما كه عرق ایرانی داریم، عزیز و ارزشمند است، اگرچه فرزندان این آب و خاك در طول 8 سال دفاع مقدس ثابت كرده‌اند كه برای رفع اشغال از روستاها و شهرهای جنوب، غرب و شمال غربی كشور جان خویش را می‌دهند و اگرچه هر عملیاتی كه انجام می‌شد و هر متر خاكی كه از لوث وجود بعثی‌ها پاك می‌شد، شور و شعف را در میان ایرانیان دوچندان می‌كرد، اما فتح خرمشهر گل سرسبد همه پیروزی‌ها بود. خرمشهر با آن موقعیت استراتژیك از قدیم الایام مطمع نظر طماعّان بود و برای این قطعه برلیان‌مانند در جغرافیای ایران، در خیال خام خویش اسامی نامأنوسی چون «محمره» انتخاب می‌كردند و در سال 59 كه حزب بعث عراق به سر كردگی صدام و كمك‌های سیاسی و نظامی شرق، غرب و ارتجاع جنگی نابرابر را بر یك انقلاب جوان تحمیل كرد، نقطه ثقل حركت خویش را اشغال این بخش از جغرافیایی قرار داد. اما نمی‌دانست كه مردم غیور خرمشهر نخواهند گذشت خواب‌های خیالی آنان به راحتی تعبیر شود. 32 روز مقاومت جانانه، آن هم در مقابل مجهزترین لشكر مكانیزه ارتش عراق، نشان از پیروزی اراده مردمی بر همه قوای نظامی بود، اما افسوس كه مسئول آن روز جنگ با بی تدبیری و طرح شعار انحرافی «زمین می‌دهیم تا زمان بگیریم» موجبات اشغال «خرمشهر» را كه در مقاومت و پایداری «خونین شهر» شده بود، فراهم كرد و غمی به وسعت جغرافیای آن سرزمین بر دلها نشست و خرم‌ترین شهر ایران در اشغال كسانی قرار گرفت كه هیچ لیاقت حضور در آن قطعه ارزشمند را نداشتند. ماهها گذشت و صدام سرمست از باده غرور با همه ابزارهای تبلیغاتی، اشغال خرمشهر را نشان از استیلای ارتش خویش می‌خواند و در ایران، همه نگران و مكدر بودند. تصویب عدم كفایت رئیس جمهور وقت، پایان ناامیدی‌ها بود و با اینكه اذناب آن جریان مرموز با نفوذ در مراكز تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری، بهترین‌های این مردم را گلچین می‌كردند، اما طراوت سیاسی و نظامی كه در طبیعت ایرانیان، انقلابیون و رزمندگان نهفته بود، برگشت و روز به روز شاهد تحركات مثبت در تمام طول جبهه از كردستان تا خوزستان بودیم و سرانجام عملیات بیت المقدس از نیمه‌های شب 10 اردیبهشت سال 1361 آغاز شد و وعده الهی در «ان تنصرو الله ینصركم» در سحرگاه سوم خرداد محقق شد و این گونه شد كه به قول امام راحل «خرمشهر را خدا آزاد كرد.» آری، خرمشهر آزاد شد و قطعه‌ای درخشان از خاك ایران همچون فرزندی عزیز پس از ماهها اشغال به وطن برگشت كه امروزه از آن به حق به عنوان روز «مقاومت و پیروزی» یاد می‌كنیم. از فردای آزادی خرمشهر تا همین الان گروهی در داخل و خارج برای تلخ كردن شیرینی این پیروزی در كام مردم، نغمه ناهنجاری را سر می‌دهند كه ادامه جنگ پس از فتح خرمشهر نشان از جنگ طلبی ایران بود. طرح این موضوع و همنوایی خود آگاه و ناخودآگاه بعضی از داخلی‌ها كه متأسفانه گاه با اغراض سیاسی و جناحی و توسط كسانی كه به اصطلاح نان به نرخ روز خور هستند و بعضاً دستی دور بر آتش داشتند، با این نغمه آدم را به یاد آن شعری می‌اندازد كه می‌گوید: هر كس به طریقی دل ما می‌شكند بیگانه جدا، دوست جدا می‌شكند بیگانه اگر می‌شكند، حرفی نیست از دوست بپرس كه او چرا می‌شكند؟! تفوق مطلق ایران در جنگ و نشان دادن برتری همه‌جانبه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی بر قوای تابن دندان مسلح ارتش بعث، دشمنان انقلاب اسلامی را سرآسیمه كرد و با تمام توان حتی تا مرحله حضور مستشارگونه در ستادهای تصمیم‌گیری عراق پیش رفتند و همزمان برای تضعیف روحیه رزمندگان ایران، بدون ارائه حتی یك برگ سند، بحث پرداخت غرامت را شایعه به شایعه گرداندند و در آن زمان نیز انفاس قدسیه حضرت امام(ره) مثل همه گردنه‌های صعب‌العبور، روحیه تداوم مقاومت را با هدف تنبیه متجاوز بر كالبد جبهه‌ها و پشت جبهه دمید. چگونه می‌توانستیم در آن مقطع كه هنوز قطعه‌های بسیار ارزشمند دیگری از خاك ایران، زیر یوغ چكمه‌های غربی ارتش شرقی عراق بود، خود را به فتح خرمشهری دل خوش كنیم كه وجب به وجب آن رنگین از خون بهترین فرزندان ما بود؟ چگونه می‌توانستیم فریب تجربه شده نقشه شوم و نخ نما شده قبول آتش بس را قبل از رفع اشغال از دیگر مناطق جغرافیایی خویش از شلمچه تا دهلران، مهران، سر پل ذهاب، میمك، نفت شهر و سرزمین‌های مرتفع در كردستان بخوریم؟ چه كسی آن روزها پیشنهاد پرداخت خسارت را می‌داد؟ كجا مطرح كرده بودند؟ مگر می‌توانستیم حق تاریخی یك ملت بزرگ را با شایعه‌ای كه مرتجعین آن روز در افواه انداخته بودند، ندیده بگیریم؟ در آن صورت چه تفاوتی بین ما به عنوان مسئولان جمهوری اسلامی با دیگر حاكمان ایران در دوره‌های مختلف بود كه قطعه قطعه از بهترین سرزمین‌های ما را در چهار سمت جغرافیایی به دیگران سپرده‌اند؟ تأسف اینجاست كه این نغمه شوم هنوز هم هر ساله در آستانه سالگرد پیروزی بزرگ رزمندگان ایرانی در عملیات بیت‌المقدس، از حلقوم كسانی بلند می‌شود كه شاید سابقه حتی یك روز حضور در مناطق عملیاتی و مصائب، مشكلات و در عین حال شیرینی و حلاوت آن روزهای پر فراز و نشیب را در كارنامه زندگی خود ندارند. فتح خرمشهر نقطه آغاز پیروزی‌های مشعشع دیگری شد كه تاریخ انقلاب اسلامی را برای همیشه در جغرافیای ایران جاودان كرده است. اینجانب به عنوان كسی كه آن روزها نماینده حضرت امام(ره) و سخنگوی شورای عالی دفاع بودم و بعدها با حكم آن پیر فرزانه، جانشینی فرماندهی كل قوا را بر عهده گرفتم، با تمام وجود شهادت می‌دهم كه جوانان ایران اسلامی در ارتش، سپاه و بسیج، نه تنها برای فتح خرمشهر كه برای فتح همه سرزمین‌های اشغالی ما، شجاعانه و مخلصانه جنگیدند و امروز نباید بگذاریم، هر باند، جناح، گروه و حزبی با هر هدفی كه دارد، آن كارنامه درخشان را مخدوش نماید. طرح موضوعات انحرافی و تكرار دروغی كه با هدف تضعیف اراده آهنین رزمندگان در آن مقطع ساخته شده بود، با هر زبان و قلمی كه باشد، در خدمت دشمنانی است كه هنوز هم كه هنوز است، با یادآوری آن همه دلاوری‌ها، رعشه بر اندامشان می‌افتد و می‌دانند تا زمانی كه خاطرات آن پیروزی در دل ایرانیان زنده است، باید خیال خام اشغال حتی ذره‌ای از خاك ایران را با خود به گور ببرند. نكته مهم در این میان گرامی‌داشت یاد آن عزیزانی است كه در دو مقطع برای مقاومت و پیروزی مردم ایران، بهترین سرمایه خویش، یعنی جان را داده‌اند. هم آنانی كه در مقطع اشغال، كوچه به كوچه و خیابان به خیابان 32 روز مقاومت كردند و هم آنانی كه در مقطع فتح، وجب به وجب جنگیدند و شاید امروز بی‌ادعا و گمنام در گوشه‌ای از این سرزمین اسلامی، به دور از هیاهوی سیاسی و جناحی، اجر و مزد مجاهدت‌های خود را در معامله‌ای كه با خدای خود كرده‌اند، در آخرت خویش جستجو می‌كنند. به همه آنها درود می‌فرستم و برایشان بهترن آرزوها و اجر دنیوی و اخروی را طلب می‌كنم.

ارسال به: Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: Oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر